Bez względu na to z jakimi problemami przychodzi osoba do gabinetu, pierwsze spotkanie to czas, aby osoba w bezpiecznej atmosferze miała możliwość podzielić się swoimi trudnościami z terapeutą i opowiedzieć o swoim cierpieniu, a także oczekiwaniach. Podczas pierwszego spotkania a także kolejnych, terapeuta zadaje pytania o historię życia, ważne relacje, a także aktualną sytuację życiową, aby jak najlepiej poznać kontekst życia klienta. Terapeuta nie ocenia i nie krytykuje klienta. Empatycznie stara się zrozumieć jak najlepiej świat klienta.
Nie jest to konieczne. Terapeuta wspiera klienta w znalezieniu jego własnych odpowiedzi i określeniu potrzeb, a co za tym idzie także celów terapii. Zdarza się, że osoby doświadczające obniżonego nastroju, czy stanów depresyjnych albo doświadczających innych kryzysów w życiu mają trudności w znalezieniu sensu życia i ta właśnie trudność może być celem terapeutycznej pracy.
Trudno jest określić długość trwania procesu. W zależności od potrzeb i trudności klienta może ona trwać od kilku spotkań nawet do kilku lat.
Aby psychoterapia przynosiła pożądane efekty, spotkania odbywają się 1 raz w tygodniu i trwają 50 minut. W wyjątkowych sytuacjach dopuszczalne są także spotkania raz na dwa tygodnie, ale zależy to od trudności z jakimi zmaga się klient i indywidualnych ustaleń z terapeutą.
Psychologiem może zostać każdy kto ukończy specjalne, pięcioletnie studia magisterskie. Psycholog może – choć wcale nie musi – wybrać dalsze kształcenie w kierunku zdobycia uprawnień psychoterapeuty.
Psycholog nie jest lekarzem. Lekarzem medycyny jest lekarz-psychiatra, który ukończył studia medyczne i zrobił specjalizację w psychiatrii. To lekarz psychiatra może zalecić i dobrać leczenie farmakologiczne.
Psychoterapeuta musi legitymować się wyższym wykształceniem, jednak to dopiero początek bardzo długiej drogi kształcenia. Przyszły psychoterapeuta – który podczas procesu kształcenia określany jest jako psychoterapeuta w trakcie szkolenia lub jako psychoterapeuta w trakcie certyfikacji – musi przejść zwykle 4-letnie szkolenie teoretyczne i praktyczne. Jednym z wymogów jest także odbycie własnego procesu psychoterapii.
Terapeuta nie podaje gotowych rozwiązań problemów klienta, a pokazuje różne perspektywy, aby to klient sam zobaczył różne możliwości i sam poszukał najlepszego dla siebie rozwiązania. Psychoterapia wymaga zaangażowania w proces zarówno klienta jak i terapeuty. Czasami bywa tak, że terapeuta wspiera klienta w akceptacji tego, czego zmienić się nie da.
Terapeuta jest bardziej towarzyszem w procesie lepszego zrozumienia tego, kim jest i czego tak naprawdę chce klient.
